را بر كاخ‌هاى فساد و طغيان ، كارىتر مىسازد . مقاومت ، در برابر بازگشت به جاهليت مسلمانى كه با چنين فكر و عقيدهء آينده‌گرا زندگى مىكند ، هرگز با گروه‌هاى فاسد و مشرك و خدانشناس همراه نمىشود و تا مىتواند تقدّم و نوگرايى و آينده‌بينى خود را حفظ كرده و ثابت و استوار به سوى هدف پيش مىرود . او اطمينان دارد و به يقين مىداند كه بساط ظلم و فساد برچيده شدنى است ؛ چون بر جامعه و بر فطرت بشر تحميل است و آينده براى پرهيزكاران و زمين از آن شايستگان است : « إِنَّ الأْرْضَ للَّهِ يُورِثُها مَن يَشآءُ مِنْ عِبادِهِ وَالْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ » ؛ « 1 » « همانا زمين از آنِ خدا است و به هركس از بندگانش كه بخواهد ، به ارث مىدهد و عاقبت از آن متقين است » . بنابراين مسلمان تسليم ظلم و فساد نمىشود و با ستمگران و مفسدان همكار و همراه و هم‌صدا نخواهد شد . اين اصل انتظار مانند يك قوه مبقيه و عامل بقا و پايدارى ، طرفداران حقّ و عدالت و اسلام خواهان حقيقى را در برابر تمام دستگاه‌هاى فشار ، استعباد ، جهل و شرك ، بشرپرستى و فساد انگيزى پايدار نگه مىدارد و همواره بر روشنى چراغ اميدوارى منتظران و ثبات قدم و مقاومت آنها مىافزايد و آنان را در انجام وظايف ، شور و شوق و نشاط مىدهد . اين اصل انتظار است كه در مبارزه حقّ و باطل ، صفوف طرفداران حقّ را فشرده‌تر و مقاوم‌تر مىكند و آنها را به نصرت خدا و فتح و ظفر نويد مىدهد و گوش

--> ( 1 ) . سوره اعراف ، آيه 128 .